วีซ่าและใบอนุญาตทำงานสำหรับบุคลากรการแพทย์ต่างชาติ

ใบประกอบวิชาชีพเป็นเงื่อนไขแรก ไม่ใช่ผลต่อจากวีซ่า

การประกอบวิชาชีพการแพทย์ในไทยต้องได้รับใบอนุญาตจากสภาวิชาชีพนั้น ๆ ก่อน โดยทั่วไปต้องยื่นหลักฐานวุฒิการศึกษา ใบอนุญาตจากประเทศเดิม และผ่านการพิจารณาเทียบคุณวุฒิ บางวิชาชีพมีข้อสอบหรือเงื่อนไขภาษาไทย

การมีตำแหน่งงานรออยู่หรือมีวีซ่าแล้วไม่ทำให้ประกอบวิชาชีพได้โดยอัตโนมัติ ลำดับที่ปลอดภัยคือตรวจคุณสมบัติกับสภาวิชาชีพก่อน แล้วจึงเตรียมวีซ่าและใบอนุญาตทำงานตามตำแหน่งที่ได้รับ

• วุฒิและหลักสูตรที่จบ กับเกณฑ์เทียบของสภาวิชาชีพ
• ใบอนุญาตประกอบวิชาชีพจากประเทศเดิม
• ข้อสอบหรือเงื่อนไขภาษาของสภานั้น
• ชื่อสถานพยาบาลที่เป็นนายจ้าง

วีซ่าและใบอนุญาตทำงานผูกกับนายจ้างและสถานที่

โดยทั่วไปบุคลากรการแพทย์ใช้วีซ่าประเภท Non-Immigrant B ร่วมกับใบอนุญาตทำงานที่ระบุนายจ้างและสถานพยาบาล การเปลี่ยนสถานพยาบาลหรือทำงานหลายแห่งต้องตรวจว่าใบอนุญาตครอบคลุมหรือต้องดำเนินการเพิ่ม

บางกรณีอาจเข้าเงื่อนไขวีซ่าประเภทอื่น เช่น SMART Visa สำหรับผู้เชี่ยวชาญในอุตสาหกรรมเป้าหมาย หรือ LTR สำหรับผู้เชี่ยวชาญ ซึ่งมีเกณฑ์และสิทธิต่างจาก Non-B ต้องเปรียบเทียบจากคุณสมบัติจริง ไม่เลือกจากชื่อวีซ่า

งานสอน งานวิจัย และงานคลินิกอาจใช้สิทธิต่างกัน

แพทย์ต่างชาติที่มาสอนในมหาวิทยาลัย ทำวิจัย หรือแลกเปลี่ยนระยะสั้นอาจใช้ข้ออนุญาตคนละประเภทกับการตรวจรักษาผู้ป่วยโดยตรง การให้บริการคลินิกแม้เป็นครั้งคราวอาจต้องมีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพ ไม่ควรเหมาว่างานวิชาการยกเว้นทุกข้อกำหนด

กิจกรรมเชิงอาสา การประชุม หรือการสาธิตระยะสั้นควรตรวจกับสภาวิชาชีพและหน่วยงานแรงงานว่าเข้าข่ายต้องมีใบอนุญาตหรือไม่ ก่อนเริ่มกิจกรรม

ขอบเขตงานของสำนักงานและข้อจำกัด

สำนักงานช่วยตรวจเอกสาร เตรียมคำขอวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน และประสานกับนายจ้างตามขอบเขตที่ตกลง แต่ไม่ใช่ผู้พิจารณาคุณวุฒิ ไม่ใช่สภาวิชาชีพ และไม่รับประกันการออกใบอนุญาตหรือผลการสอบ

ค่าธรรมเนียมราชการ ระยะเวลาพิจารณา และเงื่อนไขของแต่ละสภาเปลี่ยนได้ ให้ยืนยันจากประกาศปัจจุบันของสภาวิชาชีพ กรมการจัดหางาน และสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองก่อนดำเนินการ